خواجه نصير الدين الطوسي

105

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

كرد . و سر شيشه « 1 » استوار كرد . و در جائى بايد نهاد « 2 » كه نمناك و گرم نباشد ، و در او بخار « 3 » نپيچد . سخن در خواص و منافع مرواريد مرواريد نزد اطباء معتدل است ، و مصوّل كرده در مفرّحات و معجونها به كار دارند . دل را قوّت دهد ، و خفقان و ضعف دل را زائل كند . و خوف و جزع را كه مادهء سوداست دفع كند . و مدد روح حيوانى كند ، و اندوه از دل ببرد . و خون كه از گلو برآيد دفع كند . و در داروهاء چشم « 4 » به كار دارند ، چشم را « 5 » روشنائى دهد ، و قوّت بصر و حدّت او زيادت كند . و از رنجورى نگاه دارد . و دردسر مفرط را آب‌ساى كنند بگلاب ، و در « 6 » بينى كنند ، شفا يابد . و صاحب آبله روى « 7 » نى پوسيده را [ خرد ] بسايد و جزوى از « 8 » مرواريد خرد مصوّل ، هر دو باهم بشير « 9 » زنان تر كرده ، « طلى كنند سه نوبت » « 10 » ، و بعد از آن به آب گرم بشويند نشان آبله برود . [ و صاحب بهق سياه ، لؤلؤ را به سركه مصوّل كند و بر آنجا طلى كند ، شفا يابد « 11 » ] . و اگر كسى را ابتداى انتشار « 12 » بود يا دمعه ، چند نوبت در چشم

--> ( 1 ) - م : شيشه را ( 2 ) - ن : و جاى بنهاد ( 3 ) - ع : و بخار درو ( 4 ) - ب : و در دارو به جهت روشنائى چشم - ن ، ج : و در داروها چشم را ( 5 ) - ب : تا چشم را ( 6 ) - ب : و بگلاب در ( 7 ) - م ، ن ، ج : ابله را بر روى - ع : آبله بر روى ( 8 ) - ب افزوده : ( از آن ) ( 9 ) - ب : با شير ( 10 ) - ب : سه نوبت طلا كنند ( 11 ) - آنچه در ميان قلاب گذاشته شده در نسخهء ع ، ب دو سطر بالاتر قبل از ( صاحب آبله ) آمده است ( 12 ) - ع : از ابتدا نسار .