خواجه نصير الدين الطوسي

106

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

كشد ، نزول آب بازدارد . و اگر لؤلؤ آب‌ساى را در زير دندانى گيرند كه درد كند ، درد آن ساكن گردد « 1 » . [ ان شاء اللّه ] سخن در اصلاح مرواريد [ فاسد ] و آن انواع است ، امّا اصلاح بهترين علاجها آنست كه طبقهء عليا كه فساد پذيرفته باشد ، از وى « 2 » جدا كنند ، اگر همه فاسد نشده باشد . و اگر سوراخ مرواريد فراخ شده باشد ، بسبب آنكه آن را « 3 » در زر يا در ريسمان بسيار « 4 » كشيده باشند ، و آن عيبى بزرگ است مرواريد را « 5 » ، و تدبير اصلاح « 6 » او آنست كه دو دانه مرواريد خرد را بگيرند چنانچه هم آب آن [ دانه ] باشد « 7 » و آن را در سوراخ مرواريد « 8 » سازند ، آنگاه بمصطكى مدبّر 28 الصاق كنند « و يا دو پاره صدف را در عرض بسايند ، و يا سوراخ سازند ، و بمصطكى مدبّر « 9 » الصاق كنند « 10 » » بعد از آن سوراخ [ كنند ] . و اگر سوراخ بيش از حدّ فراخ باشد ، دو نيم روى هم طبع هم آب بر آن سازند ، و الصاق كنند . و اگر بر دانهء لؤلؤ خوردگى يا شكستگى « 11 » باشد ، بگيرند پاره‌اى از نيم روى و بر آنجا وصل كنند ، و روى آن را به سنگ نرم كنند « 12 » ، و به چوب خرزهره جلا دهند .

--> ( 1 ) - ع : گردد - ب : شود ( 2 ) - ع : ازو ( 3 ) - م ، ع : او را ( 4 ) - م : زياده ( 5 ) - ع : لؤلؤ را ( 6 ) - ع : تدبير اصلاح - ن ، ج : و تدبير و اصلاح ( 7 ) - ع : باشند ( 8 ) - م : آن مرواريد ( 9 ) - كلمهء ( مدبر ) در ن ، ج : نيست ( 10 ) - آنچه در ميان علامت « » است در م : نيست ( 11 ) - م : لؤلؤ خود كه با شكستگى ( 12 ) - ع : كشند .