كوتاه مكن و روزها نورانيست بگناه خود سياه مگردان . و سزاوار است كه وجود پيرمردان را مغتنم شمرده از ايشان استفاده كند و حسرت چيزهائى كه از او فوت شده نخورد بلكه بر آنچه فعلا و در آينده ممكن است تحصيل كند بكوشد و مشقت و مذلتي كه باور و آور مىشود تحمل نمايد و تملق در هرچيزى مذموم و بد است مگر در طلب علم كه ممدوح و خوب است چون طالب علم ناچار است بايد تملق از استاد و هم مباحثه بگويد براى استفادهء كه از انها ميخواهد ببرد . بعضى فرموده‌اند علم عزيز است و ذلتى در او راه ندارد ولي بدست نميايد مگر بذلتى كه عزت در او نباشد . فصل دهم در ورع در تعلم است بايد طالب علم با ورع باشد