و حقّ طاعت ذات مقدّس امام لذكره السّلام بمظهر كلمهء اعلى و منبع نور و مشكات هدايت و قنديل عزّت صمديّت و ميزان طاعت و عبادت و شخص معرفت و محبّت خود كرده است ، و او را مركز آسمان و قطب زمين گردانيده تا آنچه گردنده و استاده است برو بر جاى بمانده است ، و دوام شخص و روح عالم بدوام شخص و روح او باز بسته ، لو خلت الأرض من امام السّاعة لمادت بأهلها ، و او را از جسمانى و روحانى بحقيقت استغنا داده و هر دو را محتاج او گردانيده ، و انس و جنّ و ملائكه را در تحت فرمان او در آورده و او را صاحب و مالك الرقاب ايشان گردانيده و كلّ خليقة منقادة لنا بقدرته و صابرة الى طاعتنا بعزّته ، و كسوت وحدت خود درو پوشيده و بقاى سرمديّت خود به او ارزانى داشته ، و از اسماء و صفات خود او را صفتى بخشيده كه به آن ظهور مىكند ، و انوار آن رسم و آثار آن صفت ظاهر ميگردد ، و قول او قول خداى و فعل او فعل خداى و امر او امر خداى و كلمهء او كلمهء خداى و حكم او حكم خداى و ارادت او ارادت خداى و علم او علم خداى و قدرت او قدرت خداى و روى او روى خداى و دست او دست خداى و سمع او سمع خداى و بصر او بصر خداى ، و او را رسد كه گويد « نحن الاسماء اللّه الحسنى و صفاته العلياء » ، يعنى اسم بزرگ و صفات اعظم خداى معيّن و مشخّص منم ، و عرفت اللّه قبل خلق السّماوات و الأرض ، يعنى منم كه خداى را پيش از آفريدن آسمان و زمين بشناختم ، « و نحن مكان من اللّه اذا كنّا [ 89 ] به فنحن هو » ، يعنى ما از خدا به جامى گاهىايم كه چون ما به او باشيم ما او باشيم ، « و انا رافع السماوات و انا باسط الأرضين و انا الاوّل و الآخر و الظّاهر و الباطن و انا بكلّ شىء عليم » ، يعنى من آنم كه افراشتم آسمانها و من آنم كه گستردم زمين را و منم اوّل و