دلالت مىكند بر وحدتش ، از جهت آن كه اگر واجب الوجود ديگر باشد شريك خواهند در بودن اين هر دو واجب الوجود ، پس يا ممتاز خواهند بود يا نه . ثانى : مستلزم مطلوب است كه واحد بودن باشد و اين حقّ است . و اوّل كه امتياز است مستلزم تركيب است ، از جهت آن كه ما به الاشتراك غير ما به الامتياز است ، و ما به الامتياز البتّه مىخواهد تا متعدّد شود ، و اگر اين هر دو واجب الوجود شريك در معنى واجب الوجود بودن نباشند ، ممكن خواهند بود ؛ و اين خلاف فرض است . و شبههء ابن كمونه / * ب / 166 / كه گذشت سابق كه مفروض در واجب الوجود مباين بالذّات بود كه هيچ ما به الاشتراك در بين نباشد كه محتاج به ما به الامتياز شود كه موجب تركيب است ، مدفوع است به اين نحو كه وجوب وجود تأكّد وجود است و بس ، و اين وجود مؤكّد پس عين ماهيّت هر دو است ، و طبيعت مشتركه در بين خواهد بود ، پس در ذات مشترك خواهند بود ، و با وجود اين اشتراك ما به الامتياز مىخواهند ، پس موجب تركيب به هم رسيد . و جدّ امجد داعى - اعنى ثالث المعلّمين مير محمّد باقر الشهير جد داماد الحسينى قدس سرّه - در اوايل كتاب تقديسات كه از مصنّفات جليلهء آن مقدّس‌مآب است ذكر شبههء ابن كمونه را با جوابش ايراد نموده و قدرى كه در اين باب بود از عبارت كتاب [ الف - 221 ] جهت تزيين اين نسخه قلمى شده و هو حسبى و اليه المآب و آن اين است : « اخاذة : انّ هناك تعويصا معضلا و تعضيلا عويصا هو : أنّ جملة