الامتياز است ، پس خواهد بود در خارج اتّصاف اين اتّصاف به ثبوت نيز كه امر زايدى بر آن اتّصاف است ، يعنى متّصف شدن اين اتّصاف به ثبوت غير آن اتّصاف است ، پس در آن نيز اتّصافى خواهد بود با ثبوتى و ثبوت آن نيز اتّصافى دارد ممتاز ، و همچنين پس لازم مىآيد تسلسل . و مصنّف - رحمه اللّه - ظاهرا تسليم مذهب ايشان كرده ، و قبول نموده كه اتّصاف ماهيّت ثابت است در نفس الامر كه در اعيان ثابت نيست ، پس الزام محال بر ايشان كرده . و تقرير استدلالش اين است كه ماهيّات اگر ثابت باشند در حين عدم بدون وجود ، مستغنى خواهند بود ممكنات در وجودشان / * الف / 10 / از مؤثّر ، پس منتفى مىشود قدرت اصلا ، تالى باطل است ، پس مقدّم مثل آن . بيان شرطيّت آن است كه قدرت را تأثيرى نيست نه در ذوات ، و نه در وجود بر مذهب ايشان ، و نه در اتّصاف ماهيّت نيز به وجود به نهجى كه در نفس الامر ثابت شده ، و اين مستلزم نفى تأثير مؤثّر است بالكليّه . امّا بطلان تالى پس اتّفاقى است ، و برهان دالّ است بر آن به نحوى كه خواهد آمد ، و از اين جهت است كه بعيد شمرده مصنّف - رحمه اللّه تعالى - اين سخن را با اثبات قدرت مؤثّره و با قول اين كه اتّصاف امريست ذهنى غير موجود در خارج .