- 13 - خداى تعالى حالّ در غير خود نيست متن : و [ وجوب وجود دلالت مىكند بر نفى ] حلول . شرح : اين نيز عطف بر زائد است . زيرا وجوب وجوب مقتضى آن است كه خداى متعال حلول در غير خود نكند . اين حكم ميان بيشتر عقلا مورد اتفاق است و برخى از نصارى ، كه مىگويند خداوند در مسيح حلول كرده است و برخى از صوفيه ، كه مىگويند خداوند در بدن‌هاى عارفان حلول كرده است ، در اين مسأله مخالفت كرده‌اند . عقيدهء قائلين به حلول خداوند بىترديد باطل است ، چون معناى معقول و قابل تصوّر از حلول آن است كه موجودى بر سبيل پيروى و تبعيت ، قائم به موجود ديگرى باشد به شرط آن‌كه قيام آن به ذات خود ممتنع باشد ، و اين معنا در حق خداى متعال منتفى است ، چراكه مستلزم نيازمندى [ به غير ] مىباشد ، و نيازمندى مستلزم امكان است . المسألة الرابعة عشرة : في نفي الاتّحاد عنه تعالى قال : و الاتحاد . أقول : هذا عطف على الزائد ، فإنّ وجوب الوجود ينافي الاتحاد لأنّا قد بيّنا أنّ وجوب الوجود يستلزم الوحدة فلو اتحد بغيره لكان ذلك الغير ممكنا فيكون الحكم الصادق على الممكن صادقا على المتحد به فيكون الواجب ممكنا . و أيضا فلو اتحد بغيره لكانا بعد الاتحاد إمّا أن يكونا موجودين كما كانا فلا اتحاد ، و إن عدما أو عدم أحد هما فلا اتحاد أيضا و يلزم عدم الواجب فيكون ممكنا ، هذا خلف . - 14 - خداى تعالى متحد [ با غير خود ] نيست متن : و [ وجوب وجود دلالت مىكند بر نفى ] اتحاد .