العلامة الحلي ( مترجم : على شيروانى )

239

ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى )

و لا نسبة في الخيرية بين فعلنا و فعله تعالى . و نسبت بهتر بودن ميان فعل ما و فعل خداوند نيست ؛ [ - اين‌گونه نيست كه برخى از افعال بنده بهتر از برخى از كارهاى خداوند باشد . ] و الشكر على مقدمات الإيمان . سپاس از خداوند [ از سوى كسى كه ايمان آورده است ] ، بر مقدمات ايمان است [ نه بر نفس ايمان . ] و السمع متأوّل و معارض بمثله و الترجيح معنا . ادلهء نقلى تأويل برده مىشود و با ادلهء نقلىاى كه بر خلاف دلالت دارد ، معارض است ؛ و ترجيح با ما [ - با آن ادلهء نقلى كه بر مختار ما دلالت دارد ] است . 7 [ فعل متولّد ] و حسن المدح و الذمّ على المتولّد يقتضي العلم بإضافته إلينا . خوب بودن ستايش و نكوهش بر فعل متولّد مقتضى علم به استناد اين فعل به ماست ، [ زيرا اگر علم ارتكازى نداشتيم به اين‌كه كار متولّد ، منتسب به انسان است ، هرگز خوب نمىدانستيم كه كسى را به خاطر چنين فعلى ستايش يا نكوهش كنيم . ] و الوجوب به اختيار السبب لاحق . وجوب [ فعل سبب ] كه به واسطهء اختيار كردن سبب حاصل مىشود ، وجوب لاحق [ به فعل ] است [ و منافاتى با امكان ذاتى آن ندارد . ] و الذمّ في إلقاء الصبيّ عليه لا على الإحراق . نكوهش فرد [ در آنجا كه كودكى را به آتش مىافكند و آتش او را مىسوزاند ] بر افكندن كودك [ در آتش ] است ، نه بر سوزاندن آتش .