و الوجوب للداعي لا ينافي القدرة كالواجب . واجب شدن فعل [ فاعل قادر ] به خاطر وجود داعى منافاتى با قادر بودن او ندارد ، مانند واجب تعالى [ كه با آن‌كه قادر است ، با وجود داعى بر فعل ، صدور آن فعل از او ضرورى مىگردد . ] و الايجاد لا يستلزم العلم إلّا مع اقتران القصد فيكفي الإجمال . پديد آوردن يك شىء مستلزم علم به آن نيست ، مگر در صورتى كه پيدايش آن همراه با قصد باشد ، [ يعنى فاعل و علت ، فاعل بالقصد باشد ، مانند انسان ] كه در اين صورت علم اجمالى به فعل كفايت مىكند . و مع الاجتماع يقع مراده تعالى . و در صورت اجتماع [ قدرت خدا و قدرت بنده ، به گونه‌اى كه يكى بخواهد فعلى تحقق يابد و ديگرى بخواهد تحقق نيابد ] ، مراد و خداوند واقع مىشود . و الحدوث اعتباري . و حدوث اعتبارى [ - انتزاعى ] است ، [ كه منشأ انتزاع دارد امّا مابازاء ندارد ، همانند امكان . ] و امتناع الجسم لغيره . ممتنع بودن صدور جسم [ از ما ] به خاطر امر ديگرى غير از حدوث آن است . و تعذّر المماثلة في بعض الافعال لتعذّر الإحاطة . متعذر بودن مماثلت در برخى كارها [ - اين‌كه نمىتوانيم كارى از همه جهت مماثل با كار نخستين خود تكرار كنيم ] ، به سبب آن است كه احاطهء [ كامل به همهء خصوصيت‌هاى فعل نخستين ] متعذّر است .