مانند : « سرعت بگيريد [ و بشتابيد ] به سوى بخشايش از سوى پروردگارتان . » ( آل عمران / 133 ) ؛ « دعوت‌كنندهء الهى را اجابت كنيد . » ( احقاف / 31 ) ؛ « خدا و پيامبر را اجابت كنيد . » ( انفال / 24 ) ؛ « و از بهترين دستورهايى كه از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده پيروى كنيد . » ( زمر / 55 ) ؛ « به سوى پروردگارتان بازگرديد . » ( زمر / 54 ) . دستهء هفتم : آياتى كه خداوند در آن بر يارى جستن از او تشويق كرده است و بر ثبوت لطف از او دلالت دارد ، مانند : « و تنها از تو يارى مىجوييم . » ( فاتحه / 5 ) ؛ « پس از شيطان رانده شد ، به پروردگارت پناهنده شو . » ( نحل / 97 ) ؛ « از خداوند يارى بجوييد . » ( اعراف / 128 ) ؛ « آيا نمىبينند كه آنان در هر سال يك يا دو بار آزموده مىشوند ، آن‌گاه توبه نمىكنند و پند نمىگيرند . » ( توبه / 126 ) ؛ « اگر [ تمكن كفار از مواهب مادى ] سبب نمىشد كه همهء مردم امت واحد [ گمراهى ] شوند ، ما براى كسانى كه به خداى رحمان كافر مىشدند خانه‌هايى قرار مىداديم با سقف‌هايى از نقره و نردبان‌هايى كه از آن بالا روند . » ( زخرف / 33 ) ؛ « و اگر خداوند روزى را براى بندگان مىگستراند . » ( شورى / 27 ) ؛ « به سبب رحمت الهى براى ايشان نرم و مهربان گشته‌اى . » ( آل عمران / 159 ) ؛ « همانا نماز از بدى و منكر باز مىدارد . » ( عنكبوت / 45 ) . دستهء هشتم : آيات دالّ بر استغفار پيامبران ؛ « پروردگار ما ! ما به خود ستم كرديم . » ( اعراف / 23 ) ؛ « پروردگارا منزّهى ، من از ستمگران بوده‌ام . » ( انبياء / 87 ) ؛ « پروردگارا ! من به خود ستم كردم . » ( قصص / 16 ) ؛ « پروردگارا به تو پناه مىبرم از اين‌كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم . » ( هود / 47 ) . دستهء نهم : آيات دالّ بر اعتراف كافران و گناه‌كاران به انتساب كفر [ و گناه ] به خود ايشان ، مانند ؛ « اگر ببينى هنگامى كه اين ستمگران در پيشگاه پروردگارشان [ براى حساب‌رسى ] نگه داشته شده‌اند درحالىكه هركدام گناه خود را به گردن ديگرى مىاندازد [ از وضع آنها تعجب مىكنى ! ] مستضعفان به مستكبران مىگويند ، « اگر شما نبوديد ما مؤمن بوديم ! » اما مستكبران به مستضعفان پاسخ مىدهند : « آيا ما