آفريد ، نيكو آفريد . » ( سجده / 7 ) ؛ با توجه به آن‌كه كفر نيكو و حسن نيست و همچنين ظلم . [ و اين نشان مىدهد كه كفر و ظلمى كه از ما سر مىزند ، منتسب به خداوند و فعل او نيست ، بلكه فعل ماست . ] « و آسمان‌ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست جز به حق نيافريديم . » ( حجر / 85 ) ؛ « همانا خداوند به اندازهء سنگينى ذره‌اى نيز به كسى ستم نمىكند . » ( نساء / 4 ) ؛ « پروردگار تو ستمگر به بندگان نيست . » ( فصلت / 46 ) ؛ « ما به آنان ستم نكرديم . » ( هود / 101 ) ؛ « امروز ستمى وجود ندارد . » ( غافر / 17 ) ؛ « كمترين ستمى به آنان نخواهد شد . » ( نساء / 49 ) . دستهء چهارم : آيات دالّ بر نكوهش بندگان بر كفر و گناهان و توبيخ آنان بر اين كارها ، مانند : « چگونه به خدا كفر مىورزيد ! » ( بقره / 28 ) ؛ « پس از آمدن هدايت به سوى مردم چيزى مانع ايمان آوردن آنان نشد جز آن‌كه گفتند : آيا خداوند بشرى را به عنوان پيامبر فرستاده است ؟ » ( اسراء / 94 ) ؛ « چه مىشد اگر آنان به خدا و روز باز پسين ايمان مىآوردند . » ( نساء / 39 ) ؛ « [ اى ابليس ! ] چه چيز تو را از سجده كردن باز داشت . » ( ص / 75 ) ؛ « آنان را چه شده كه از تذكره اعراض مىكنند . » ( مدثر / 49 ) ؛ « چرا حق را با باطل مشتبه مىكنيد . » ( آل عمران / 71 ) ؛ « چرا از راه خدا بازمىداريد . » ( آل عمران / 99 ) . دستهء پنجم : آيات دالّ بر تهديد و تخيير [ و انتخاب ] ، مانند : « پس هركه بخواهد ايمان آورد ، و هركه بخواهد كفر ورزد . » ( كهف / 29 ) ؛ « هرچه مىخواهيد انجام دهيد ! » ( فصلت / 40 ) ؛ « براى هركس از شما كه بخواهد پيش افتد يا عقب بماند . » ( مدثر / 37 ) ؛ « پس هركس بخواهد از آن پند مىگيرد . » ( مدثّر / 55 ) ؛ « پس هركه بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمىگزيند . » ( مزمّل / 19 ) ؛ « پس هركه بخواهد بازگشتگاهى به سوى پروردگارش برمىگزيند . » ( نبأ / 39 ) ؛ « آنان كه شرك ورزيدند به زودى خواهند گفت : اگر خداوند مىخواست ما و پدرانمان مشرك نمىشديم . » ( انعام / 148 ) ؛ « و گفتند : اگر خداى رحمان مىخواست ، ما آنان را پرستش نمىكرديم . » ( زخرف / 20 ) . دستهء ششم : آيات دالّ بر شتاب به سوى كارها [ ى نيك ] پيش از فوت شدن آنها ،