آداب پس از مرگ هنگامى كه جان از بدن محتضر خارج شد و از دنيا رفت و پروردگارش را ملاقات كرد ، اگر دهانش باز است بايد بسته شود و با پارچه‌اى چانه او را به سرش ببندند ، تا در هنگام غسل دهانش باز نباشد ، به اضافه اينكه اين خود يكى از روشهاى احترام ميّت است و احترام به ميّت از هرراهى لازم است . چشمهاى ميّت اگر باز است ، بايد بسته شود و دستها و زانوانش را كشيده دارند و صورتش را بپوشانند و عورتش را از ديد ديگران حفظ كنند . يكى از آداب پس از مرگ اين است كه در تجهيز و دفن ميّت تعجيل شود و براى غسل دادنش انسانى نيكوكار ، آگاه ، معتمد و خداترس انتخاب كنند و به اندازهء كافى آب براى غسلش تهيّه نمايند . غسل ميّت اگر غسل ميّت در مكانى كه از دنيا رفته ممكن نباشد ، بايد او را با احترام و مدارا به مكان غسل منتقل كنند . محل غسل بايد به صورتى باشد كه آب غسل جريان پيدا كند ، چون ريختن آب غسل به چاه فاضلاب و مستراح مكروه است . پس از قرار دادن ميّت در محل غسل ، به متابعت از آنچه صاحب شريعت و خداى لطيف مقرّر فرموده‌اند ، در نهايت لطف و احترام لباسهايش را درآورند و اگر ممكن نشد ، با آرامى و بدون شتاب آنها را پاره كنند و قبل از اينكه لباس از روى عورتش كنار رود ، آن را با پارچه‌اى بپوشانند و در هرحال جانب رفق و مدارا مراعات شود كه خداوند عزّ و جلّ وكيل ميّت و مراقب رفتار ماست . حاضران بايد از اين مصيبت بزرگ عبرت گيرند و شخص غسّال در طرف راست ميّت ايستاده و در قلب خود نيّت كند كه اين ميّت را براى خداى عزّ و جلّ مىشويد ؛ چون غسل او واجب است و در حال غسل دادن ، ضمن طلب رحمت براى ميّت و