فصل سوم در تعيين اسماء نبى و ائمّه عليهم السّلام به روزهاى هفته و زيارت ايشان در هر روز از ايّام هفته ابن بابويه ( ره ) از « صقر بن ابى دلف » روايت كرده كه : چون متوكّل حضرت امام على النّقى عليه السّلام را به « سرّ من راى » طلبيد ، روزى به خدمت آن حضرت رفتم كه خبرى از احوال آن جناب بگيرم ، و آن حضرت را نزد « زرّاقى » - حاجب متوكّل - محبوس كرده بودند . چون نزد او رفتم ، گفت : چه‌كار دارى ؟ ! گفتم : به ديدن شما آمده‌ام . ساعتى با هم نشستيم و از هرگونه صحبتى با هم كرديم تا آنكه مردم را متفرّق كرد و مجلس خلوت شد . بازپرسيد : براى چه آمده‌اى ؟ ! من همان جواب اوّل دادم . گفت : گويا آمده‌اى كه خبر از مولاى خود بگيرى ؟ من ترسيدم ! گفتم : مولاى من خليفه است ! گفت : ساكت شو ، كه مولاى تو بر حقّ است و من نيز اعتقاد تو را دارم . گفتم : الحمد للّه . پس گفت : آيا مىخواهى نزد او به روى ؟ گفتم : بلى گفت قدرى بنشين تا « صاحب البريد » « 1 » از نزد او بيرون آيد . من نشستم تا وقتى كه صاحب البريد بيرون شد . آن‌وقت پسركى را مأمور كرد كه مرا نزد آن حضرت ببرد . چون به خدمت آن جناب رسيدم ، ديدم بر روى

--> ( 1 ) . فرستندهء نامه‌رسان .