هفتم رضى الدّين - صورتى نمكين و زيبا داشته ، مردم او را به طاووس تشبيه نموده و كم‌كم اين لقب براى او مىماند ، به‌طورىكه بعدها خاندانش را آل طاووس و نوادگانش را ابن طاووس ناميدند . نسب و خاندان او . . . رضى الدّين على فرزند موسى بن جعفر بن محمّد بن احمد بن محمّد بن احمد بن محمد بن طاووس است . پدر وى موسى داماد فقيه مشهور ورّام بن ابى فراس - مؤلّف كتاب تنبيه الخاطر معروف به مجموعهء ورّام - است . جعفر بن محمد پدر موسى و جدّ رضى الدّين نيز دخترزادهء شيخ طوسى پيشواى مجتهدين شيعه بوده است و ازاين رو « رضى الدين » گذشته از نسب عالى پدرى ، نوهء دخترى اين دو فقيه بزرگ نيز هست . بعضى از علماى تراجم پنداشته‌اند كه ورّام بن ابى فراس داماد شيخ طوسى بوده و رضى الدين از اين‌جا به شيخ نسبت مىرساند ، ولى اين درست نيست زيرا خود رضى الدّين در تأليفاتش ورّام بن ابى فراس را جدّ مادرش و شيخ طوسى را جدّ پدر خود دانسته است . رضى الدين در حلّه . . . وى در پانزدهم ماه محرّم سال 589 در حلّه ديده به دنيا گشوده و همان جا پرورش يافت و هم در آنجا علوم متداوّل عصر را از دانشمندان آن شهر همچون : نجيب الدين محمّد بن نما ، سيد فخّار موسوى ، شيخ حسين بن احمد سوراوى و سيد محى الدين محمّد بن زهرهء حلبى و ديگر استادان نامى فراگرفت . علاوه بر اين در مهد تربيت پدر دانشمندش و جدّ مادرش ورّام بن ابى فراس نيز مطالب عاليهء علمى و اخلاقى مىآموخت و بر معلوماتى كه در محضر اساتيد كسب مىكرد ، مىافزود . وى در سايهء استعداد قوى و توفيقاتى كه داشته است در مدّت دو سال و نيم به تحصيل علم فقه پرداخت و بعد از اين مدّت از تحصيل آن بىنياز گشت !