قدر و منزلت والاى او را مىشناسد ، بگويد : « به ياد من باش ، تا من نيز به ياد تو باشم . » و او همان گونه كه در محضر خداوند - جلّ جلاله - است ، در حضور آن پادشاه باشد ، مسلّما در دوام ياد او مىكوشد ، تا مولايش به ياد او بوده ، و در دنيا و آخرت او را به ياد خود مشرّف سازد . آيا به معناى گفته شاعر توجّه نمىكنى آنجا كه در بارهء معشوقهء فانى خويش مىگويد : يودّ بأن يمسى مريضا لعلّها * اذا سمعت عنه ، بشكوى تراسله و يهتزّ للمعروف في طلب العلى * لتذكر يوما عند سلمى شمائله - عاشق دوست دارد كه شب را با مريضى سپرى نمايد ، تا شايد وقتى معشوقه‌اش خبر او را شنيد ، شكوه و گله‌اى به سوى او بفرستد . او در جستجوى بلندپايگى و شرافت ، به سوى نيكى حركت مىكند ، تا خلق و خوى پاكيزه و فضايلش روزى در نزد « سلمى » ذكر شود . از اين رو بندگان عارف و مؤدّب و فرهيخته همواره مىكوشند كه بسيار به ياد مولاى خويش كه پيوسته آنان را مىبيند باشند ، تا او نيز از ايشان ياد كند ؛ و يا به فضل و كرم خويش از آنان خشنود گردد ، و يا آنان را خشنود سازد . فوائد مواظبت بر مناجات از راه نقل از جمله فوائد محافظت بر مناجات با پروردگار از راه روايات كه من يافته‌ام ، چندين فائده بزرگ و آرزو كردنى است : 1 - ملهم شدن به دعا ، نشانهء كوتاهى بلا و گرفتارى است . چنان كه در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : آيا مىدانيد كدام بلا طولانى و كداميك كوتاه است ؟ راوى مىگويد عرض كرديم : خير . حضرت فرمود : « هر گاه به شما ، و يا به يكى از شما ، « 1 » الهام شد كه دعا كند ، پس بداند كه آن بلا كوتاه خواهد بود . »

--> ( 1 ) ترديد از راوى است .