- شب را [ براى انجام عبادت ] برخيز ، جز اندكى از آن را ، نصف آن . . . روايت نموده : « پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و گروهى از مؤمنان ، از ترس اينكه مبادا اندازهء بين نصف و يك سوّم و دو سوّم شب را « 1 » رعايت نكنند ، تا صبح به عبادت مشغول مىشدند تا اينكه خداوند بر آنان تخفيف داد . و فاصلهء بين اين تكليف و تخفيف ده سال بود . » « 2 » حديث فوق را ابو محمّد جعفر بن احمد بن علىّ قمّى نيز در كتاب « المنبىء عن زهد النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله » به طور مشروح ذكر نموده است . شب بيدارى و حالات امير الحسن عليه السّلام 2 - روايت شده كه « مولايمان علىّ بن ابى طالب عليه السّلام پيوسته تمام شب را نماز مىخواند ، و ساعت به ساعت بيرون مىآمد و به آسمان مىنگريست و قرآن تلاوت مىنمود . نوف مىگويد : شبى حضرت بعد از گذشت پاسى از شب « 3 » از كنار من گذشت و فرمود : اى نوف ، آيا خوابيده‌اى يا بيدارى ؟ عرض كردم : بيدار هستم ، و مراقب شما هستم . سپس حضرت عليه السّلام فرمود : « اى نوف ، خوشا به حال كسانى كه نسبت به دنيا زاهد و بىميل ، و به آخرت رغبت دارند . آنان كه وقتى تاريكى شب ايشان را فرا مىگيرد ، زمين را به عنوان زيرانداز ، و خاك آن را به عنوان رختخواب ، و آب آن را به عنوان عطر ، و قرآن را به عنوان روپوش ، و دين « 4 » را به عنوان زيرپوش خويش برگزيده ، و دنيا را بر اساس شيوهء حضرت مسيح عيسى بن مريم - صلّى اللَّه عليه -

--> ( 1 ) كه خداوند در آيهء شريفه فوق و ادامهء آن دستور داده كه مؤمنان به اندازهء نصف و يا يك سوّم و يا دو سوّم شب را به عبادت مشغول شوند . ( 2 ) تفسير مجمع البيان ، ج 10 ، ص 569 . ( 3 ) عبارت حديث « بعد هدوء من اللّيل » است كه به گذشت ساعتى از شب ، و يا اوّل شب ، و يا بخشى مانند يك سوّم و يا يك چهارم از آن ، معنى شده است . ( 4 ) در خصال ص 337 ، روايت 40 ، آمده است : « و دعا را به عنوان زيرپوش »