السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

414

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

آن را در جاى خود از عمل روز بنويسند ؛ و همچنين وقتى بعضى از عبادات شب را فراموش مىكنم ، در روز آن را تدارك نموده و از دو فرشته روز درخواست مىكنم كه به دو فرشتهء شب اطّلاع دهند كه آن را در جاى خود بنويسند ، تا جاى آن خالى نماند . دعاى وقت شنيدن اذان صبح و مغرب سپس به همان صورتى كه در كيفيّت اذان نماز ظهر ذكر شد ، براى نماز مغرب اذان بگو ، و بعد از اذان و يا پيش از آن - به حسب توفيق و امكان - بگو آنچه را كه در روايت آمده كه حضرت ابى تعالى موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود : حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام پيوسته مىفرمود : « هر كس هنگامى كه اذان صبح و اذان مغرب را شنيد اين دعا را بخواند ، و سپس در همان روز يا شب بميرد ، از توبه‌كنندگان نوشته مىشود ، به اين صورت كه بگويد : « اللّهمّ ، إنّى أسألك بإقبال ليلتك و إدبار نهارك و حضور صلواتك و أصوات دعاتك [ دعائك ] و تسبيح ملائكتك ، أن تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و أن تتوب علىّ ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . » - خداوندا ، به واسطهء روى آوردن شب و پشت كردن روز و حضور وقت نمازهايت و صداهاى دعاكنندگانت [ يا : دعايت ] و تسبيح ملائكه‌ات ، از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و توبه مرا بپذيرى ، براستى كه تو بسيار توبه پذير و مهربان مىباشى . دعاى بعد از فراغت از اذان اينك مىگويم : وقتى از اذان و اين دعا فراغت پيدا كردى ، بگو آنچه را كه حسن بن معاوية بن وهب به نقل از پدرش مىگويد كه هنگام غروب به خدمت امام صادق عليه السّلام وارد شدم ، ديدم كه حضرت اذان گفته و نشسته‌اند ، و شنيدم كه دعايى را مىخوانند كه مثل آن را نشنيده بودم . ساكت شدم تا اينكه آن بزرگوار از نماز فراغت پيدا كرد ، سپس عرض كردم : اى سرور من ، دعايى از شما شنيدم كه هرگز مثل آن را