وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ . « 1 » - [ بگو : اى اهل كتاب . . . ] و اينكه ما يك ديگر را به عنوان پروردگاران غير خدا نگيريم . همچنين در روايت آمده كه مولايمان علىّ عليه السّلام فرمود : « امّا بعد ، براستى كه خداوند - تبارك و المؤمنين - حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را به حق برانگيخت ، تا بندگانش را از پرستش بندگان به پرستش خويش ، و از وفاى به پيمانهاى بندگان به عمل به پيمانهاى خود ، و از اطاعت بندگان به طاعت و عبادت خود ، و از ولايت [ يعنى دوستى و يا سرپرستى ] بندگانش به ولايت خويش بيرون آورد . » و نيز در بعضى از احاديث ديدم كه خداوند - جلّ جلاله - به بعضى از پيامبران و خواصّ درگاهش از ظلم و ستم بندگان نسبت به مقام مقدّسش گله و شكوه مىنمايد . براستى اگر گله و شكوه از بيان و گفتار خداوند صادر نشده باشد ، زبان حال او چگونه شكايت ننمايد ؟ در حالى كه ما به اعمال زشتى كه شرح داديم متّصف هستيم . و نادانى بندگان و بردگان به آنجا رسيده كه خداوند - جلّ جلاله - به تنهايى آنان را آفريد ، و هيچ كس در آفرينش و تقدير امور آنان شريك او نبود ، آنگاه هم او - جلّ جلاله - به منظور آگاهانيدن آنان نسبت به يگانگىاش در پديد آوردن و تدبيرشان فرمود : نَحْنُ خَلَقْناكُمْ ، فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ ، أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ ، أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ ؟ ! « 2 » - ما شما را آفريديم ، پس چرا باور نداريد ؟ پس آيا نديديد كه شما منى بوديد ، آيا شما آن را [ به صورت انسان ] خلق مىكنيد ، يا اينكه آفريدهء او ماييم ؟ ! و نيز فرمود : ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ، وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ . « 3 » - آنان را بر آفرينش آسمانها و زمين و يا بر آفرينش خودشان آگاه نگردانيدم .

--> ( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 64 . ( 2 ) واقعه ( 56 ) : 57 تا 59 . ( 3 ) كهف ( 18 ) : 51 .