السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
310
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
و استوارىاى از كرامتت را با گفتار و اعتقاد استوار در زندگانى دنيا و آخرت روزىام فرما ، براستى كه تو ستمكاران را گمراه نموده و هر چه بخواهى انجام مىدهى . سپس وقت برانگيختن و حساب كشى را بر من مبارك گردان ، آن هنگام كه زمين براى من شكافته شده و بندگان از من كناره گرفته ، و صداى آسمانى مرا فرا گرفته ، و صداى دميدن در صور هراسناكم نموده ، و بعد از مرگ محشورم مىفرمايى ، و براى حساب كشى بر مىانگيزانى . اى پروردگار من ، پس نورى از رحمتت را همراه من بر انگيز ، به گونهاى كه در پيشاپيش و از سمت راستم پيش رفته و مرا به آن ايمنى بخشيده ، و قوّت قلبم عنايت فرموده ، و عذر و دليلم را آشكار و محكم ، و روى و تمام وجودم را بدان سپيد گردانيده ، و سخنم را تصديق فرموده ، و حجّتم را پيروز ، و به دستاويز بلند [ يا : استوار ] از رحمتت نايل گردانيده ، و در درجهء والاى از بهشتت جاى داده ، و رفاقت با حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله پيامبر ، بنده و رسولت را در بالاترين درجهء بهشت ، و برترين و پرعطاترين ، و سازگارترين جاى بهشت از لحاظ گشايش و گستردگى ، با كسانى كه نعمت [ ولايت ] خويش را بر آنان ارزانى داشتهاى ، يعنى پيامبران و صدّيقان و گواهان [ اعمال ] و شايستگان - و چه همراهان و رفيقان خوبى ! - روزىام گردان . خداوندا ، بر حضرت محمّد خاتم پيامبران و بر تمام پيامبران و فرستادگان و بر همهء فرشتگان و بر خاندان پاك و پاكيزهء او ، و بر همهء ائمّهء هدى درود فرست . اجابت فرما ، اى پروردگار عالميان . خدايا ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيلهء او هدايت فرمودى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به واسطهء او مورد رحمت خويش قرار دادى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به واسطهء او سرافراز فرمودى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيلهء او برترى دادى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيلهء او شرافت دادى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيلهء او بينا گردانيدى ، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيلهء او از پرتگاه گودال آتش جهنّم رهايى بخشيدى . خداوندا ، روى او را سپيد ، و شرافت او را افزون و بلند ، و حجّتش را پيروز ، و نورش را كامل ، و ميزان و ترازوى عملش را سنگين ، و برهان و دليلش را بزرگ گردان ، و جاى او را بحدّى گسترده بگردان تا خشنود گردد ، و او را به دو مقام والاى