السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
222
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
اين عمل را بر روى صاحبش بزن ، كه نيّت او از اين عمل ، متاع اندك و بىارزش دنيا بود ، و من فرشتهء ويژهء « دنيا » هستم ، و نمىگذارم كه عمل او از من به سوى ديگرى بگذرد . » حضرت فرمود : « بار ديگر عمل بنده را در حالى كه به صدقه و نماز آن شادمان است ، به بالا مىبرد و فرشتگان نگاهبان نيز از آن عمل خوششان مىآيد ، و آن را به سوى آسمان سوّم عبور مىدهد ، تا اينكه فرشته دربان آسمان سوّم مىگويد : بايست و اين عمل را به روى و پشت صاحب آن بزن ، من فرشتهء « متكبرين » هستم ، صاحب اين عمل به واسطهء آن در مجالس مردم بر آنان تكبّر مىنمود ، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عملش از من به سوى ديگرى بگذرد . » حضرت فرمود : « بار ديگر فرشتگان نگاهبان ، عمل بنده را در حالى كه مانند ستاره در آسمان مىدرخشد ، و آهنگ و صداى تسبيح و روزه و حجّ از آن بلند است بالا برده و به سوى فرشتهء آسمان چهارم عبور مىدهند ، ولى فرشته دربان آسمان چهارم مىگويد : بايستيد و اين عمل را بر روى و شكم صاحب آن بزنيد ، من فرشتهء « عجب » هستم ، و او به خود مىباليد و اين عمل را با حالت عجب انجام داده ، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عملش از من به سوى ديگرى بگذرد ، پس آن را بر روى صاحبش بزنيد . » حضرت فرمود : « ديگر بار ملائكه نگاهبان ، عمل بنده را مانند عروسى كه به سوى شوهرش برده مىشود ، بالا مىبرند - در حالى كه آن عمل همراه با جهاد و نماز نافله بين دو نماز واجب مىباشد ، و به همين خاطر صداى بلندى بسان صداى شتر ، و درخششى همسان نورافشانى خورشيد دارد - و به سوى فرشتهء دربان آسمان پنجم مىگذرانند ، تا اينكه آن فرشته مىگويد : بايستيد ، من فرشتهء « حسادت » هستم ، پس آن عمل را به روى صاحبش بزنيد ، زيرا او نسبت به كسانى كه دانش آموخته و به طاعت خدا عمل مىنمودند رشك مىورزيد و نيز هر گاه مىديد كه كسى در عمل و عبادت بر او برترى دارد ، نسبت به او حسادت مىورزيد و بر او خرده گرفته