السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

223

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

و نكوهش مىكرد . پس وى عمل خويش را بر دوش مىگيرد و عملش وى را لعنت مىكند . » حضرت فرمود : « ديگر بار فرشتگان نگاهبان بالا رفته و عمل او را « 1 » به سوى آسمان ششم عبور مىدهند ، تا اينكه فرشتهء دربان آسمان ششم مىگويد : بايستيد ، من فرشته « مهربانى و دلسوزى » هستم ، اين عمل را بر صورت صاحب آن بزنيد و چشمانش را كور كنيد ، زيرا صاحب اين عمل به هيچ كس مهربانى و دلسوزى نمىنمود ، هر گاه بنده‌اى از بندگان خدا گناهى در رابطه با آخرت مىنمود ، و يا ضررى در دنيا به او مىرسيد ، نسبت به او شماتت مىكرد ، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عمل وى از من به سوى ديگرى بگذرد . » حضرت فرمود : « ديگر بار فرشتگان نگاهبان ، عمل بنده را بالا مىبرند ، اعمالى همراه با فقه و ژرف‌فهمى و كوشش در عبادت و ورع و پرهيزگارى ، كه بسان رعد و آذرخش صدا مىكند ، و پرتوى مانند برق دارد ، و سه هزار فرشته همراه آن هستند . تا اينكه آن را به سوى فرشته دربان آسمان هفتم مىبرند ، آن فرشته مىگويد : بايستيد و اين عمل را بر روى صاحب آن بزنيد ، من فرشتهء « حجاب » هستم ، و از عبور هر عملى كه براى خدا نباشد جلوگيرى مىنمايم ، زيرا صاحب اين عمل خواهان رفعت و بلندپايگى در نزد فرمانروايان و ذكر خير در مجالس ، و شهرت و پيچش صدا در بلاد بود ، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عملى از من به سوى ديگرى بگذرد ، مگر اينكه خالص باشد . » حضرت فرمود : « بالاخره ملائكه نگاهبان ، با حالت سرور و شادمانى عمل بنده را كه دربردارندهء خلق و خوى نيكو و سكوت و ياد فراوان خداست ، و همهء فرشتگان آسمانها و ملائكه هفتگانه همگى در پى آن روانند ، بالا مىبرند و تمام

--> ( 1 ) در عدّة الداعى ، ص 228 ، و نيز در بحار الانوار ، ج 70 ، ص 246 ، روايت 20 كه اين حديث را نقل كرده‌اند در اين قسمت آمده است : « عمل بنده را كه نماز و روزه و حجّ و عمره است از آن عبور داده و بالا مىبرند . »