السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
119
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
كيفيّت غسل كسى كه مىخواهد غسل جنابت كند ، در صورتى كه غسلش به خاطر انزال منى ( به شرط جهش در هنگام بيرون آمدن ) باشد ، بايد به نكات زير توجّه كند : 1 - واجب است كه ابتدا با بول كردن يا هر چيزى كه جانشين آن باشد ، استبرا نمايد ، و اين كار بر زنان واجب نيست . 2 - سپس هر جايى از بدنش را كه نجس شده شستشو دهد . 3 - مستحبّ است كه سه بار دستش را بشويد . 4 - مستحبّ است هنگام غسل كردن بگويد : « اللّهمّ ، طهّرنى ، و طهّر قلبى ، و اشرح صدرى ، و أجر على لسانى ذكرك و مدحتك و الثّناء عليك . اللّهمّ ، اجعله لى طهورا و شفاء و نورا ، إنّك على كلّ شىء قدير . » - خداوندا ، مرا پاكيزه بگردان ، و قلبم را پاك نما ، و سينه و دلم را بگشاى ، و ياد و مدح و ثنايت را بر زبانم جارى گردان ، خدايا ، اين [ غسل كردن ] را براى من مايهء پاكيزگى و بهبودى و نور قرار ده ، براستى كه تو بر هر چيز توانا هستى . 5 - مستحبّ است پيش از غسل ، مضمضه و استنشاق نموده و آب در دهان و بينى بگرداند . 6 - نيّت غسل را مىتواند هنگام مضمضه و شستن دهان ، و يا وقت شروع غسل بكند . و نيّت آن به اين صورت است كه غسل جنابت مىكنم به خاطر واجب بودن آن ، تا به اين وسيله حالت جنابت رفع ، و هر چه با غسل كردن مباح مىگردد « 1 » برايم مباح و جايز گردد ، در حالى كه منظورم از انجام آن عبادت خداوند سبحان از آن جهت كه شايستهء عبادت است « 2 » مىباشد .
--> ( 1 ) مانند نماز خواندن . ( 2 ) يعنى از آن جهت كه خداوند سبحان ذاتا اهليّت عبادت را دارد و به عبارت ديگر به جهت محبّت و شكر و سپاسگزارى از او ، او را عبادت مىكنم ، نه از روى ترس از آتش جهنّم ، و يا ميل و رغبت به بهشت .