السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
105
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
- خداوندا ، مايهء رنج و آزار را از من بر طرف نما ، و خوراكم را گوارا فرما . و هنگامى كه تخلّى نمود ، بگويد : « الحمد للَّه الّذى أماط عنّى الأذى ، و هنّأنى طعامى . » - سپاس خدايى را كه مايهء رنج و اذيّت را از من دور نمود ، و خوراكم را گوارا فرمود . سپس فرمود : فرشتهاى بر بندگان گمارده شده كه وقت تخلّى نمودن ، او را متوجّه كثافاتى كه خارج شده مىكند و به او مىگويد : اى فرزند آدم ، آيا به آنچه از شكم و اندرونت بيرون آمده نمىنگرى ، پس جز چيز پاكيزه در آن داخل مكن ، و عورتت را در حرام داخل مكن . » 4 - وقتى كه خواست خودش را بشويد ، آنچه را كه جدّم ابى جعفر طوسى - رضوان اللَّه عليه - روايت نموده بگويد ، كه فرمود : « هر گاه خواست خودش را شستشو دهد ، بگويد : « اللّهمّ ، حصّن فرجى ، و استر عورتى ، و حرّمهما على النّار ، و وفّقنى لما يرضيك عنّى ، يا ذا الجلال و الإكرام . » « 1 » - خداوندا ، شرمگاه و عورتم را محفوظ و پوشيده بدار ، و آن دو را بر آتش [ جهنّم ] حرام فرما ، و مرا به آنچه تو را از من خشنود مىسازد ، موفّق گردان . اى صاحب بزرگى و بزرگوارى . 5 - وقتى غايط كردى ، بگو آنچه را كه در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « وقتى از غايط فارغ شدى ، بگو : « الحمد للَّه الّذى أماط عنّى الأذى ، و أذهب عنّى الغائط ، و هنّأنى ، و عافانى ، و الحمد للَّه الّذى يسّر المساغ ، و سهّل المخرج ، و أمضى الأذى . » - سپاس خدايى را كه مايهء رنج و اذيّت را از من دور و غايط را از من بر طرف نمود ، و خوراكم را گوارا نموده و تندرستى عنايت فرمود . و ستايش خداوندى را كه خوراكم را گوارا گردانيد ، و بيرون آمدن آن را راحت نمود ، و مايهء رنج و اذيّت را بيرون راند .
--> ( 1 ) - مصباح المتهجّد ، ص 7 - با اين تفاوت كه به جاى « لما يرضيك عنّى » آمده است : « لما يقرّبنى منك » : ( يعنى به آنچه مرا به تو نزديك مىگرداند )