نام و خاندان و روى دادهاى زندگى سيّد جليل القدر رضي الدّين ابو القاسم على معروف به سيّد ابن طاوس فرزند موسى بن جعفر بن محمّد بن محمّد بن احمد بن محمّد بن احمد بن محمّد « 1 » بن اسحاق « 2 » بن حسن بن محمّد بن سليمان بن داود « 3 » بن حسن مثنّى ، فرزند دومين امام ،

--> ( 1 ) كنيهء اين سيّد محمّد ، ابو عبد اللَّه بود . او را طاوس لقب دادند ؛ از آن رو كه نيك چهره بود امّا پايش با آن متناسب نمىنمود . او نخستين نقيب در ناحيه‌ى سورى ( از نواحى بابل و نزديك حلّه ) بود . نقابت نوعى مسئوليّت و سرپرستى كار خاندان سادات ( علويان ) و سامان دهى ايشان بود و نگاه‌بانى از موجوديّت آن‌ها به هنگام حوادث و آسيب دشمنان . در اين خاندان ، نخستين نقيب همين ابو عبد اللَّه طاوس بود كه در سورى عهده‌دار اين سمت بود و نيز برادرش احمد بن اسحاق بن حسن و همچنين برادرزاده‌اش مجد الدّين محمّد بن عزّالدّين حسن . ( 2 ) حاجى نورى در مستدرك وسايل الشّيعه ( 3 : 466 ) گويد : اسحاق بن حسن در شبانه روز 500 ركعت نماز از سوى پدرش مىخواند . ( 3 ) در عمدة الطّالب ( ص 178 ) است كه : داود بن حسن برادر رضاعى امام صادق عليه السّلام بود . منصور او را دست‌گير ساخت و مىخواست به قتل برساند . با دعايى كه امام عليه السّلام به مادرش آموختند ، خداوند او را نجات داد . اين دعا و توسّل به اعمال امّ داود ( در نيمه‌ى رجب ) مشهور است .