فى الشّهر الحرام الذى تمّ بتمامه عام الثالث و الثّلاثين و المائة الثّالثة بعد الألف ، 1233 ، من هجرة خير الأنام عليه و آله الصّلوات و السّلام على يد مترجمه العاصى احمد بن محمد الحسينى غفر الله لهما ذنوبهما و ستر عيوبهما بمحمّد و آله » . خداوندا ، طالبان حكمت را به الهام حق و تلقين صدق و ارشاد به خير به سر منزل يقين و اطمينان برسان ، و نيّتهاى ايشان را در طلب علم و حكمت از توجّه به غير قرب به جناب قدس خودت منصرف گردان ، و ايشان را به نعمت حكمت از زخارف دنيا متنفّر ساز ، و نفوس ايشان را از توجّه به غير تحصيل رضاى خودت بپرداز ، و به رعايت دين قويم و صراط مستقيم ثابت قدم بدار ، و مقاسات طلب علم را از ايشان بردار ، و از تضييع روزگار در بطالت و تعطيل عمر در كسالت مجتنب ، و از ترفّع و تفوّق جستن بر ابناى نوع و اصرار بر باطل و اغماض از حق محترز بدار ، و به حق‌شناسى ارباب فضل از گذشتگان و معاصران توفيق بخش ، و به شكرگزارى آنچه اقتباس نموده‌اند به اداى به مستعدّان ديگر موفّق ساز ، و چنان كن كه مقصد ايشان بجز حلول در جوار حضرت احديّت و وصول به قرب جناب سرمديّت نباشد ، و ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ ، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ « 1 » ( حديد ، 21 ) .

--> ( 1 ) . سيد احمد اردكانى ، مرآت الاكوان ، ص 91 .