شمس الدين محمد بن محمود آملي

330

نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )

روبيان - نوعيست از ماهى كوچك و معروف است اگر گوشت او را بر عضوى نهند كه پيكان يا خوار درو مانده باشد بيرون آيد . و اگر او را با حمص سياه بپزند تهييج باه كنده و استرخاء آلت را زايل كند و شكمرا از حب القرع پاك سازد . رعاده - نوعيست از ماهى بغايت سرد چنان كه اطباى هند در امراض حاره به كار برند و در اين اقاليم خوردن او هيچ به كار نيايد . گويند چون در دام افتد برودت او چنان در صياد تاثير كند كه دام را نتواند كشيد و اگر ريسمان را رها نكند حرارت غريزى او بر طرف شود و صيادان چون اينمعنيرا دانسته‌اند همين كه او در دام افتد دامرا بر درختى يا سنگى بندند و چندان بگذارند كه او بميرد و بعد از آن بيرون آورند . اگر او را بيرون پيش مصروع برند حس او را بتحذير باطل كند و اگر زن قدرى ازو با خود دارد شوهر يكدم ازو نشكيبد و اگر مرد دارد همچنين . جرى - از خواص او آنست كه گوشت او آواز را خوش و صافى كند و باهرا قوه دهد . و اگر به دو ضماد كنند هر چه در ميان گوشت باشد بيرون آرد اگر اسب ديوانه را بزهره او سعوط كنند نيك شود . دلفين - حيوانى مباركست چون اهل كشتى او را بينند خوشحال گردند و شادى كنند . گويند خاصيت او آنست كه اگر غريقيرا بيند بساحل اندازد . راموز - حيوانيست مبارك اگر در دام افتد صياد او را با هر چه در دام باشد رها كند بواسطهء محبت او . و گويند او نيز آدميرا دوستدارد و پيوسته پيش كشتى رود چون حيوانى بزرگ قصد كشتى كند او در گوش آنحيوان رود و او را زحمت دهد چنان كه آن حيوان طلب سنك كند و سر خود را بر آنجا مىزند تا هلاك شود و بعد از آن از