شمس الدين محمد بن محمود آملي
226
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )
و اگر بندهء خود را با پادشاه بيند آزادى يابد اگر پرى در خواب بيند همچنان باشد كه در فرشته ياد كرده شد و ديو دشمن مكار بود اگر كسى بيند كه شيطان او را بفريفت از مال يا ولايتى جدا ماند . « كما قال اللّه تبارك و تعالى يا بنى آدم لا يفتننكم الشيطان كما اخرج ابويكم من الجنة » . اگر كسى بيند كه بشيطان قهر كرد بر دشمن ظفر يابد اگر كسى بيند كه در بهشت است و مىخورد ميوههاى او را عالم شود و از هر علم بهره يابد و در دنيا و آخرت مكرم گردد و اگر خود را در دوزخ بيند اگر متدين باشد از جمله معاصى باز ايستد . و اگر از متضرفان دنيا بود سفر كند و اگر بيند كه از دوزخ بيرون مى آيند دليل ديندارى و پرهيزگارى بود يا باز آمدن از سفر . اگر بيند كه در آنجا برنج گرفتار است آنرنج و مشقت دنيا بود . و اگر قيامت را در خواب بيند دليل عدل پادشاه بود در آنولايت و تعبير علامات او نيز از نفخ صور و غير آن همين است . اگر بيند او را بىتشدد و مناقشه حساب ميكنند دليل يافتن مقصود بود از دين و از دنيا و اگر در آن تشدد كنند دليل عسر و توقف مراد بود و اللّه اعلم فصل سيم در ديدن بدن انسان و اعضا و آنچه از او بيرون آيد كودك خرد اگر معروف باشد دليل بشارت بود و اگر بيند او را در برگرفته است مدبر ملكى و سازنده كارى بزرگ شود اما كودك مجهول انديشه غم و دشمن ضعيف باشد . و اگر مرد بزرگ را كودكى بيند به حد بلوغ نارسيده كاريكند كه مستوجب ملامت گردد .