را و اخراج كنيم و ه ز را مثل ب ه گردانيم و وصل ز ج كنيم پس در دو مثلث ب ه ج ز ه ب هر دو ضلع ر ه ه ا مساوى هر دو ضلع ز ه ه ج باشند و هر دو زاويه متقابله متساويانند پس زاويه ب ا ه مساوى زاويه ه ج ز باشد و زاويه ا ج د اعظم از زاويه ا نيز باشد و اخراج كنيم ا ج را تا ح و به مثل اين بيان كنيم كه زاويه ب ج ح اعنى زاويه ا ج د اعظم است از زاويه ا ب ج و بيان تمام شود و ذلك ما اردناه . يز - هر دو زاويه از مثلثى اصغر باشد از دو قايمه چنان كه دو زاويه ب و ج از مثلث ا ب ج و اخراج كنيم ب ج را تا د پس دو زاويه ا ج د ا ج ب معادل قايمتين باشد و زاويه ا ج د بزرگتر است از زاويه ب پس زاويه ب با زاويه ا ج ب كوچكتر باشد از دو قايمه و همچنين در بواقى و هو المراد ، يح - ضلع اطول از مثلث وتر زاويه عظمى شود پس بايد كه ضلع ا ب از مثلث ا ب ج اطول باشد از ضلع ا ج و گوئيم پس زاويه ج اعظمست از زاويه ا ب ج زيرا كه چون از ا ب ا د را مثل ا ج فصل كنيم و به ج وصل سازيم زاويه كه اعظمست از زاويه ب مساوى زاويه ا ج د بود و زاويه ا ج ب اعظم از زاويه ا ج د اعنى از زاويه ا د ج پس زاويه ا ج ب به بسيارى بزرگتر باشد از زاويه ب و هو المراد . يط - زاويه عظمى را از مثلث ضلع اطول او وتر شود مثل آنكه زاويه ج از مثلث ا ب ج بزرگتر باشد از زاويه ب و حينئذ گوئيم ضلع ا ب اطول است از ضلع ا ج زيرا كه اگر اطول نباشد يا مساوى او باشد و لازم آيد كه هر دو زاويه ب ج مساوى باشند يا اقصر ازو و لازم آيد كه زاويه ب اعظم باشد از زاويه ج و ظاهر است كه نه چنين است پس ا ب اطول باشد از ا ج و هو المراد .