نَشَف چه پاشنه سنگست و سنگ گل سِجِّيل * كه سنگ سرمه و طاحوَنه « 1 » اثمِد است ورَحا عَصير شيره و ماعُون زَكوةِ رخت و بيوت * سِياع كاه گل است و صَعود سر بالا نَقير ناوه مِلاطست گِل ميان دو خشت * امام چه رژه بَنّا و رازدان بنّا « 2 » نَهيق بانگ حِمار و خُوار بانگ بَقرَ * صَهيل بانگ فَرَس صَلصَلَه است بانگ درا نَعيب بانگ كلاغ و طَنين چه بانگ مگس * نُباح بانگ سگ و بانگ گرگ چيست عُوا هَدير بانگ كبوتر صَرير بانگ قَلَم * ضُباح بانگ روبه وَعْوَعَه است بانگ اوا * * * فى بحر التقّارب الا اى هنرمند نيكو سير * گُل از عارضت خورده خون جگر فَعُولُن فَعُولُن فَعولُن فَعُول * تو اين بَحرِ نيكو تَقارُب شمر و جيز و مُلَخَّص بود مُختَصَر * سِوى جُز نَعَم آرى الّا مگر كَأيِّن و كاين وَ كَأىٍ وَ كاءٍ * وَ كَيىء بمعنى كم اندر خبر

--> ( 1 ) ن - ل : سنگ آس ( 2 ) ن - ل : امام چه رژهء راژدان و راژبنا