و جناب امام زين العابدين عليه السّلام فرمودند كه نوشته شده است در انجيل كه طلب مكنيد علم چيزى را كه نمىدانيد و حال آنكه عمل نكرده باشيد به آنچه مىدانيد . به درستى كه علم هر وقت كه عمل به آن نموده نشود زياده نمىنمايد بر صاحب خودش مگر كفر را و فايده نمىدهد او را بالنسبه به خداوند مگر دورى و سخط را « 1 » . و امام جعفر صادق عليه السّلام فرمودند كه « اذا رأيتم العالم محبّا لدنياه فاتهموه على دينكم فان كل محب لشىء يحوط ما احبّ » « 2 » . يعنى هر وقت كه ديديد و فهميديد كه عالمى دوست دارنده دنياى خود مىباشد پس او را متهم بر دين خود بنمائيد و در امر دين خود او را معتمد و ثقه قرار مدهيد . به جهت آنكه هر دوست دارنده هر چيزى ، جمع مىكند و طالب مىباشد همان چيزى را كه دوست دارد . يعنى شما را به امور دنيويه ارشاد مىكند يا آنكه از جهت دنياى خود ارشاد مىنمايد نه به جهت خداى و خلافت از او .

--> ( 1 ) . كافى 1 : 44 / 4 ( 2 ) . بحار 2 : 107 / 7 و كافى 1 : 46 / 4