يا امير المؤمنين شنيدم امّا خواستم كه امام را در خشم آرم . فرمود : من آن كس را به خشم آرم كه تو را بر اين كار آورد و آن غلام را آزاد كرد و خدمتش را بر خود گرفت . مسطور است روزى سرور كاينات صلّى اللّه عليه و سلّم با ياران خود خرما تناول مىكردند و بر سبيل مطايبه خستهء خرما پيش حضرت على ( ع ) مىانداختند . ديگر ياران نيز متابعت جناب رسالت مآب مىنمودند . بعد فراغت حضرت ، آن سرور روى به سوى ياران كرده پرسيد كه خرما در اين جماعت كدام بيش‌تر خورد ؟ عرض كرد : يا رسول اللّه من أكل كثر نواته فهو أكول . يعنى كسى را كه بسيار باشد خستهء او پس او بسيار خورنده است . حضرت على ( ع ) در جواب فرمود : يا رسول اللّه من أكل مع النّواة فهو أكول ، يعنى كسى كه خورد مع خسته پس او بسيار خورنده است . آن جناب فرمود كه مشكل است از برادر من سخن را پيش بردن . چون شرح منقبتش زبان‌بند تقرير است و بيان عشر عشير آن خارج از دايرهء تحرير ، ناگزير عنان خامه را از آن تافته به اظهار اين معنى شتافته شد كه چون ذكر آن جناب در جرگهء شعرا به غايت سوء ادب و به واسطه آن‌كه آن حضرت نيز به اين فن التفات فرموده‌اند نام و كلام مباركش را تيمّنا در اين اوراق آوردن اهم مطلب بود . بنابراين در اين نسخه سواى ابواب مطابق حروف تهجى ابتدايى قرار داده در آن اسم آن ذات والاصفات مرقوم نموده به ذريعه اين سعادت اعتبار اين تحرير افزوده شد . هذا من ارشاده القدسية : رضينا قسمة الجبّار فينا * لنا علم و للأعداء مال لأنّ المال يفنى عن قريب * و إنّ العلم باق لا يزال