عبد الهادي بن محمد بن محمود بن ابراهيم مراغى

35

منافع حيوان ( فارسى )

« و گوشت او [ يعنى آهو ] غليظ 1 است ، مايل حرارت و خشكى باشد . گوشت آهو خشك كرده بخورند نافع باشد زهرها را ، و چون پخته گردانند و حوايج گرم بر او اندازند و بخورند سود دارد ربو را ، و كعب او سوخته خرد كرده بر ناصور نهند ، نيك شود . پشكل آهو يا خاكستر پوست او با روغن زيت آميخته گردانند و بر آماس نهند نافع باشد . » - ص 98 / 99 - از عجايب خر وحشى آن است كه نر گشن هيچ كرهء نر را نگذارد كه در گلهء او باشد و به دندان خايش 3 را بركند از بهر آن تا با او انباز نشود در گشن كردن ؛ و ماده چون بچه آرد ، به جايگاه دشخوار شود . » - ص 28 - « الكلام على الغزال ، لحمه لطيف 1 مائل الى الحرارة و اليبس قليلا ، و متى قدّد لحمه قاوم السّموم و ان طبخ و القى عليه الأبازير الحارّة فانّه ينفع من الرّبو . كعب الغزال اذا احرق وحشى به النّاصور ابرأه ، بعره اذا خلط بتراب الخلد 2 و عجن بالخلّ و طلى به الورم سكّنه . » - ورق 14 الف - « حمار الوحش حسن الخلق يحبّ السّفاد مقاتل شديد الغيرة يطلب الأنثى حيث كانت [ و ] اذا وضعت ولدها فان كان ذكرا انتزع خصاه باسنانه و الانثى لعلمها بذلك تهرّب ولدها منه و تختفى عند الولادة » . - ورق 15 ب -