عبد الهادي بن محمد بن محمود بن ابراهيم مراغى

11

منافع حيوان ( فارسى )

پايهء تخت برد بديع و غريب نبود . » شعر ( . . . ) هرچند اين ضعيف رتبهء آن ندارد كه به حضرت جهان‌پناه سليمان رفعت بضاعت مزجات خويش عرض كند [ 3 پ ] ؛ به وسع و طاقت اين ضعيف ترجمه كرده آمد ، و از مواضع چند حكايات و خواصّ حيوانات كه مناسب اين كتاب بود منضم كرده شد . اميد به كرم بارى عزّاسمه آن است كه در بارگاه كيوان رفعت او كه درياى علم و حكمت است و منبع فضل و دانش پسنديده آيد ، بمنّه و جوده ، و بر چهار مقاله نهاده شد . مقالت اوّل : در خواصّ و منافع مردم . مقالت دوم : اندر طباع و خواصّ چهارپايان و وحوش و بهايم . مقالت سيم : اندر مرغان بزرگ و كوچك . مقالت چهارم : اندر هوام و حشرات زمينى و آبى . . . » [ 4 رو ] ويژگيهاى نسخه * عنوانها عموما به خط كوفى تحرير شده است ، و نيز به خط نسخ در كنار آن . * سراسر متن به‌گونه‌اى معرب است : « و از ناچيز آورد چيز نو بديد » ؛ « جهان جهان » ولى اعرابها گوياى ويژگى تلفظ نيست . * پ سه نقطهء پارسى را به باى يك نقطه مىنويسد : بديد ، بيغامبران ، بيشين ، بيوسته ، بادشاه . . . * ج و چ را يكسان و به يك نقطه مىنويسد : ناجيز ، جنان ، جشم ، جنين ، هر جند . . . دال معجمه را رعايت مىكند : بوذندى ، ولى تقيّدى بدين‌گونه نگارش ندارد . * به گونه‌اى متعادل جناس را رعايت مىكند : يكى دلاور جون شير - سهمكين و ديكرى بددل چون تذرو رنكين ؛ يكى جون كبك خندان بركهسار و ديگر غمناك جون بوتيمار ؛ يكى آميزنده و انسى جون كبوتر ، ديگر ناآموزنده و