محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )
230
آيين شهردارى ( فارسى )
اگر بنايان از تختههايى كه به عنوان پايه و ستون « 1 » اجاره گرفته مىشود چيزى قطع كنند بايد خسارت آن را بپردازند ، و محتسب علاوه بر اعتذار بايد تأديبشان كند . كارگرانى كه معروف به « رقاص » « 2 » هستند بايد تنبان « 3 » پوشند تا هنگامى كه به بالا و پايين در حركتاند شرم آنان پوشيده ماند . چوببران بايد براى بريدن هر قطعه چوب سه تن با يكديگر يارى كنند : يكى منشار را تيز كند و دو تن ديگر به نوبت به بريدن مشغول شوند و به تناوب يكى از آنها بياسايد . محتسب بايد بنايان را به خدا سوگند دهد كه از گچفروشان رشوه و هديه نگيرند تا گچ ناپخته و بد را بپذيرند و در نتيجه به كارفرما ضرر زنند ! نشانهء پختگى گچ اين است كه در كوره پيش از كوبيدن زرد مىنمايد و چون با آب بياميزند و به كار برند زود خشك مىشود . و ساروجفروشان نبايد جز ساروج « طوابقى » ساروج ديگرى به مردم فروشند و نبايد مواد ديگر در آن بياميزند و بايد به وزن بفروشند ، و يك قنطار ساروج 140 رطل است . سفيدكاران نيز به هنگام سفيد كردن جايى ساروج را به اندازه به گچ سفيد بياميزند تا به آسانى به ديوار ماليده شود و گچ از ديوار نيفتد ، و بايد گچ سفيد را بيازمايند تا نفع كارفرما حفظ شود . اما نجارانى كه آهن مسمار در مىسازند ، محتسب بايد مردى ديندار و كاردان بر آنان بگمارد ، زيرا كارى بس مهم است و حفظ اموال و صيانت
--> ( 1 ) - آيا مراد داربست است ؟ ( 2 ) - متن : المعروفين بالرقاصين ، و ظاهرا مراد ناوهكشها و كارگرانى هستند كه در عمارت بالا و پايين مىروند . ( 3 ) - متن : لباس التبايين ، و تبايين ظاهرا جمع تبان است كه معرب تنبان فارسى است .