گفتنى نيست ، از اين‌روست كه اگر بر شارع عام باشند بهتر است . محتسب بايد آنان را سوگند دهد كه دربارهء امور روحانى مانند محبت و تحريك و زبان بستن و جز آن چيزى ننويسند ، زيرا ساحرى حرام است و هرگاه كسى بدين اعمال مرتكب شود بايد او را تعزير كند تا ديگران عبرت گيرند . نامه‌نگاران نيز نبايد مطالبى را كه بيرون از وظيفهء آنان است بنويسند از قبيل سند بيع و تعهد و اجاره و وثيقه و آنچه از وظايف عدول است . و نيز براى زنان نامه‌اى خطاب به مردان بيگانه ننويسند و دربارهء امور دولتى هم چيزى ننگارند و نويسندگى آنان محدود به امور عادى باشد ، از قبيل نوشتن نامه و كسب خبر و آنچه فايده‌اش خاص فرستندهء نامه است . اما دربارهء امورى كه متضمن زيان ديگران است نبايد نامه‌اى بنويسد و اگر كسى از اين حدود درگذرد محتسب او را تأديب كند ، هرگاه بازگردد شغل خود را از سر مىگيرد و گرنه تعزيرش كند .