باب پانزدهم در حسبت بر جگرپزان و بوارديان « 1 » محتسب بايد مراقبت كند كه جگر بز و گاو را به جگر گوسفند نياميزند و هركدام را جدا تهيه كنند ، و نيز بايد جگرپزان را نزد خود فرا خواند و دستور دهد تا جگر را پاره‌پاره كنند و سپس نمك بدان بپاشند و بر زنبيل ( سبد ) « 2 » بگذارند و با آب تميز كنند . آنگاه اندكى گرم كنند و سپس در تنور آويزند . چون خوب پخته شد درآورند و در حضور او يا شخص معتمد نمك نرم و گشنيز « 3 » خشك و زيرهء رومى به‌طور نصف در نصف بدان بيفزايند

--> ( 1 ) - بواردى منسوب بوارد و به معنى سازندهء بوارد است و آن به گفتهء دزى مترادف مبردات و به معنى گياهان و عقاقير خنك‌كننده است و نيز به غذاهاى مختلفى گفته مىشود كه به وسيلهء سركه و آب خورش تند تهيه مىگردد . ر ك : دزى ج 1 ذيل « برد » . براى اين كلمه معادل فارسى به نظر نرسيد . ( 2 ) - متن : مشنة شمار ، و مشنه به معنى زنبيل بىدسته است . ر ك : دزى ، ذيل قواميس العرب . ( 3 ) - در متن : « كسفرة » آمده و آن ظاهرا همان كسبرة است كه لغتى است در كزبرة يعنى گشنيز . رك : تاج العروس ذيل كسبر .