چشم كنايه از عذاب و ناراحتى است ) و قلب دوستانش را پر از شادى گرداناد . شيّد الله تعالى اركان جلاله 192 : خداى پايه‌هاى شوكت او را محكم گرداناد . على نقرات الديك هات معجّلا . . . تا آخر بيت 437 : بر ساز زدنهاى ( نوك زدن ) خروس بياور شرابى براى خبر مرگ‌دهنده و كبابى براى نوحه كنندهء بر او . عليك سلام الله وقفا . . . تا آخر بيت 554 : پيوسته درود خدا بر تو باد كه من آزادهء كريم را كم زندگانى ديده‌ام . غدرت دلم تبغى . . . تا آخر شعر 289 : خيانت كردى و براى شوهرت حرمتى بجا نگذاشتى . حق را نشناختى و عهد را نپاييدى . وقتى كه ديدى او در خوابگاه ( قبر ) خود است خيانت كردى . ( آرى ) چنين است حال هركه در لحد جاى گيرد . فتحنا الف مدينة . . . 65 فلا هو فى الدنيا مضيع نصيبه . . . تا آخر بيت 752 : او كسى است كه در جهان بهرهء خويش را ضايع نمىكند و متاع اين جهان او را از كار دين بازنمىدارد . فلو كان النساء كمثل هذى . . . تا آخر شعر 640 : چنانچه زنان مثل او مىبودند من هرآينه ايشان را بر مردان ترجيح مىنهادم . فما التأنيث لاسم الشمس عيب . . . تا آخر بيت 664 : نه تأنيث عيبى براى اسم خورشيد است و نه تذكير فخرى براى ماه . فما هو الا دوحة الحق و الهدى . . . تا آخر شعر 28 : او نيست مگر درخت