چه از آدمى نام « 1 » ماند و نام نيك جز به مآثر و مكارم مشهور نشود ، و به حكم اين معنى بذل و احسان و بخشش بيكران خداوند خواجهء جهان و دستور صاحبقران ملك ملوك الوزراء « 2 » نظام الملك « 3 » ابو المفاخر و المكارم محمد بن ابى سعد الجنيدى در « 4 » مصارف خير و وجوه بر داد اين معنى به شرط « 5 » مىدهد و « 6 » برهان اين دعوى « 7 » واجب « 8 » مىنمايد ، چه الطاف يكروزهء « 9 » او سرمايهء « 10 » جملهء اشراف عالم است و يك « 11 » نظر عنايت « 12 » او توانگرى « 13 » جملگى « 14 » كفات بنى آدم است و اللّه اعلم « 15 » نظم صاحب بحر كف نظام الملك * آن مربى لطف ربانى كان احسان محمد بو سعد * ناصر ملت مسلمانى آنكه از شرم پرتو رايش * آب شد شمع چرخ نورانى گرنه او آصفست پس چون داد * ملك را منصب سليمانى ورنه درياست در كرم چون كرد * دست او بيش گوهرافشانى نالهء « 16 » آشكار باد بهار * باغ را رازهاى پنهانى باد پنهان و آشكار عدوش * بر سر دار گل [ چو ] شد فانى « 17 »

--> ( 1 ) - متن : نامى ، مج + نيك ( 2 ) - مج - ملك ملوك الوزراء ( 3 ) - مج + قوام الدولة و الدين ملك ملوك الورزاء ( 4 ) - بنياد : مهر ( 5 ) - مپ 2 و مج : به شرطى ( 6 ) - مج : كه ( 7 ) - بنياد + را ( 8 ) - مج : به واجب ، بنياد : سبب ( 9 ) - مج + آب ( 10 ) - مج + اسراف و ( 11 ) - مج : ديگر ( 12 ) - مج : عاطفت ( 13 ) - مج : توانگر ( 14 ) - مج : جمله + عفاة و ( 15 ) - مج و مپ 2 و بنياد - و اللّه اعلم ( 16 ) - مج : ناليد تصحيح قياسى ( 17 ) - ابيات بالا فقط در نسخهء مج ثبت شده است