آن « 1 » كه مال تو دزد دو سوم « 2 » آن‌كه راز تو آشكارا كند . پس « 3 » شبى « 4 » معتضد با احمد در معزول كردن وزير مشورتى كرد و وزير مرد عاقل بود به خدمت « 5 » احمد ابو طيب قربتى طلبيد و او « 6 » را مهمان خود خواند و خدمت بسيار « 7 » كرد و شراب بسيارش « 8 » داد تا احمد « 9 » مست شد و در مستى راز امير المؤمنين با وى بگفت و گفت « 10 » : او « 11 » قصد تو دارد . ديگر روز وزير نسخهء مال خود « 12 » پيش امير المؤمنين معتضد « 13 » آورد و گفت : اين جمله « 14 » را از آن امير المؤمنين است و من اين « 15 » مال را نگاه‌بانىام « 16 » ، امير المؤمنين « 17 » اين مال « 18 » از من قبول كند و مرا دشمن كام نگرداند . معتضد او را بنواخت و ايمن گردانيد و احمد ابو طيب را « 19 » بخواند و گفت : يا امير المؤمنين اين سرّ « 20 » من با تو گفتم وزير را كه اعلام داد « 21 » ؟ گفت « 22 » قضاى اجل من رسيده بود و عمر من سپرى گشته « 23 » و دوش آن سرّ را در مستى « 24 » گفته‌ام « 25 » و لكن مستى را « 26 » عذرى نيست در فاش كردن راز « 27 » ، و وصيتى كه « 28 » ترا كرده‌ام « 29 » در « 30 » باب من « 31 » امضا فرماى كه « 33 » اگر مرا نكشى خللى « 34 » بزرگ ترا « 35 » پديد آيد

--> ( 1 ) مج : ديگر آن را ( 2 ) مج : سيوم ( 3 ) متن و مج + از آن ( 4 ) متن + امير المؤمنين ( 5 ) متن و مپ 2 - احمد در معزول . . . به خدمت ( 6 ) مپ 2 - قربتى طلبيد و او ( 7 ) متن و مج : بسيارش ( 8 ) مج : بسيار ( 9 ) متن + ابو طيب ، مپ 2 : تا او به غايت ( 10 ) مج + اين جمله كه ( 11 ) مج - او ( 12 ) مج : خويش ( 13 ) مج - معتضد ( 14 ) متن و مپ 2 + را ( 15 ) متن : بر اين ( 16 ) مپ 2 - و من برين . . . ام ، مج : نگاهبانم ( 17 ) متن و مپ 2 - امير المؤمنين ( 18 ) متن + را ، مج : اموال ( 19 ) متن و مپ 2 - را ( 20 ) متن و مج : سرى بود كه ( 21 ) مج : و وزير را اعلام دادى احمد ( 22 ) مپ 2 : احمد گفت ( 23 ) مپ 2 - و عمر من سپرى گشته ( 24 ) متن + من ، مج - آن سر را در مستى ( 25 ) مج : من گفتم او را در مستى ( 26 ) مج : مرا ( 27 ) متن + پادشاهان ، مج + پادشاه ( 28 ) متن و مج + من ( 29 ) مج : كردم ( 30 ) مج + اين مج - من ( 31 ) مپ 2 : امضا فرمايى ( 33 ) مپ 2 : و ( 34 ) مج : خلل ( 35 ) مج : در ملك تو