باب دوازدهم از قسم دوم در فضيلت « 1 » شجاعت شجاعت فضيلتى است در نفس و قوّتى است در باطن كه در دفع خصمان و رفع نوايب بعد از رعايت شرايط حزم آثار پسنديده نمايد « 2 » . و آن خصلتى محمود « 3 » و سيرتى پسنديده است « 4 » . اما بسيار كس هستند كه حقيقت شجاعت را نشناسند و بىباكى و ديوانگى را شجاعت نام كنند و كسى را « 5 » كه از « 6 » حوادث باك ندارد و خود را در معرض سخط سلطان و نوايب زمان آرد او را « 7 » شجاع خوانند . و اين‌چنين كس در « 8 » حقيقت شجاع نيست بل‌كه « 9 » او « 10 » را ديوانه خوانند و از قبيل مجانين شمرند و يقين است كه طوايف « 11 » عشّاق كه مخاطره‌هاى جانى كنند « 12 » و در مهالك و مخاوف « 13 » اقتحام نمايند آن بواسطهء شجاعت نيست بلكه چون عشق « 14 » به كمال رسد و هوا بر دل

--> ( 1 ) مج + و ( 2 ) مج : اثرى نمايد ( 3 ) مپ 2 : و اين خصلت محمود و ستوده ( 4 ) مج : و آن خصلتى است محموده و سيرتى است پسنده ( 5 ) مپ 2 - را ( 6 ) مج + دواهى و ( 7 ) مج - او را ( 8 ) مپ 2 : به ( 9 ) مپ 2 - كه ( 10 ) مج : اين ( 11 ) مپ 2 : طريق ( 12 ) مج : مخاطره بجان مىكنند ( 13 ) متن : مهاقب ، مپ 2 - مخاوف ( 14 ) متن و مپ 2 - عشق ، مج + غلبه كنند و