باب دهم از قسم دوم در بيان لطف و كرم « 1 » لطف و كرم ، هر دو آب « 2 » از منشاء حسن « 3 » خلق مىخورند « 4 » و جمال كرم در لباس خلق « 5 » زيباتر مى « 6 » نمايد چه اگر هزار نيكويى كسى « 7 » در حق مستحقى بجاى آورد چون لطف يار او « 8 » نبود آن جمله چون طعامى « 9 » بىنمك باشد كه « 10 » از ذوق معنى خالى باشد « 11 » . و آفريدگار عالم جل و علا « 12 » ازين معنى خبر داد « 13 » چنان كه مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى ، يعنى صداقات را در « 14 » منت نهادن و رنجانيدن باطل مگردانيد « 15 » كه آن « 16 » صواب صدقه را ناچيز كند . و آفريدگار جماعتى را بدين « 17 » خصال حميده مشرف گردانيده و نام نيك ايشان بدين وسيلت در عالم باقى مانده « 18 » تا چون جماعتى از اخبار ايشان چيزى

--> ( 1 ) مپ 2 + و ماثر آن ، مج + و حمايت و عنايت كه ثمره مردى و مردمى است ، بنياد + و حمايت و عنايت ( 2 ) مج - آب ( 3 ) متن : جبين ( 4 ) مج : مىبرند ( 5 ) مج و بنياد : لطف ( 6 ) مپ 2 و مج - مى ( 7 ) متن : كنى ( 8 ) مپ 2 : با او ، مج : به آن يار ( 9 ) مج : طعام ( 10 ) مپ 2 : و مج - باشد كه ( 11 ) مپ 2 : بود ، مج : عارى بود ( 12 ) مج : آفريدگار سبحانه و تعالى ( 13 ) مپ 2 : داده ، مج : داده است ( 14 ) مج : از ( 15 ) مج : و رنجانيدن مصون داريد ( 16 ) مر : مج ( 17 ) متن : از ، مپ 2 : آن ( 18 ) متن و مج : ماند