حكايت « 1 » روشن مىشود كه اگر حلم او بر كمال نبودى ، هم در اول‌بار « 2 » او را چنان مهجور كردى كه بيش از آن « 3 » مجال خدمت وى ميّسر نشدى ، اما چون حلم او به كمال بود حق « 4 » انّ « 5 » حسن العهد من الايمان را رعايت « 6 » مىكرد كه نام او به عدل در اقصاى عالم منتشر شد . « 7 » [ شعر ابو زياد نعمى در احوال منصور عباسى و خشمگين شدن او ] حكايت ( 45 ) آورده‌اند كه امير المؤمنين منصور « 8 » سائس و كشنده بوده است و در جمع مال حريص . هرگاه كه به منبر برآمدى و خطبه گفتى در اثناى خطبه « 9 » وعظ گفتى و خلق را بسيار گريانيدى و خود بگريستى و از دنيا بسيار تحذير نمودى و در شبها نماز بسيار كردى و تختى بود كه بر آن نشستى و مصحفى و لوحى و دواتى « 10 » پيش نهاده داشتى « 11 » و چون نماز را سلام دادى دوات در پيش نهادى « 12 » و آنچه او را در نماز ياد آمدى « 13 » بر لوح ثبت كردى و بامداد به امضاى آن مشغول شدى ، يكى را مىكشت « 14 » و ديگرى را تعذيب مىكرد « 15 » . يكى بود از فحول شعرا كه او را بوزباد نعمى « 16 » خواندندى و اين بيت انشا كرد . « 17 » تزّهد « 18 » فى الدّنيا و انت تحبّها * مكب بثدييها « 19 » تمص « 20 » و ترضع

--> ( 1 ) مپ 2 : حال ( 2 ) مج : كرت اول ( 3 ) مج : بيش‌تر ( 4 ) متن + حق ( 5 ) متن : آن ( 6 ) متن : تا اين غايت ( 7 ) مپ 2 - كه اگر حلم او بر كمال . . . منتشر شد + كه تا ان حد حلم ورزيد كه نام وى در اقصاى عالم منتشر شد . بنياد - اما چون حلم . . . منتشر شد ( 8 ) مج + عظيم ( 9 ) مپ 2 + و ( 10 ) مپ 2 - و دواتى ( 11 ) مپ 2 : بودى ( 12 ) مج : نهاده داشتى ( 13 ) متن : ياد آمده بودى ( 14 ) مج : مىكشتى ( 15 ) مج : مىكردى ( 16 ) مپ 2 : بو زياد ، مج : ابو زياد فقيهى ، بنياد : ابو الزياد نعمتى ( 17 ) مج : امير المؤمنين را شعرى گفت برين نسق چنانچه مطلع اينست ( 18 ) متن و بنياد : تذهب ( 19 ) متن و مج و بنياد : الدنيا . ( 20 ) مپ 2 و مج و بنياد : بمص