ميرزا : آن‌كه با خسرو گيتى ز دو سو هم گهر است * مايهء مجد و نوازندهء اهل هنر است پادشازادهء عادل عضد دولت و دين * كه پسنديده خصالست و ستوده سير است بندهء ضعيف عبد اللّطيف الطسوجى التبريزى را به پيشگاه خلايق پناه خواسته ، فرمودند كه اين نسخهء بديع را از تازى به فارسى كه خوشترين لغاتست بياور . و افصح الشعرا ابلغ الفصحاء ملك الكلام ميرزا سروش را فرمودند كه بجاى اشعار عربيّه ، شعر فارسى از كتب شعرا ، مناسب همان مقام بنويسد و هر شعرى كه بقصّهء منوط و بحكايتى مربوط باشد ، مضمون آن را خود انشا نمايد . بندگان آستان ، كمر طاعت بر ميان بسته ، خدمت را آستين برزديم . اميد كه بعون اللّه و توفيقه اين خدمت بپايان رسد و پذيرفتهء درگاه گردد . در سنهء 1261 هجرى قمرى در تبريز ترجمه شده