باب دهم در بيان مطبوخاتى كه به نذر ، واجب مىشود اول : سمنو « 32 » ، بدان كه در وجه تسميه سمنو اختلاف است : بىبى شاه زينب و خاله جان آقا را اعتقاد آن است كه : س وقتى سمنو را وضع كرده‌اند ، سى من آرد و يك من گندم بوده است ، و آن دو نفر قائلند ، سه منو است كه از كثرت استعمال ، سمنو شده است ، چنان كه در رسالهء جداگانه متن و حاشيه ، تصريح نموده‌اند . كلثوم ننه گفته : كه سى من آرد و يك من گندم ، معلوم نيست ، و اين سمنو بدون « ى » واقع شده است . و وجه تسميه آن ، آنست كه چون مصالح و اجزاى آن سه چيز است ، كه آن آرد و آب و گندم باشد ؛ از اين جهت سمنو گفته شده است . و بعضى بحث كرده‌اند كه پنج چيز است ، و گردو و بادام نيز دارد ، و بعضى گفته‌اند : دو چيز ، وقتى كه واضع وضع كرده بود ، ندانسته ، بلكه در آخر تصرف كرده‌اند ، و ظاهرا اين قول ، اصح است .

--> ( 32 ) - نوعى شيرينى كه معمولا در هفت سين نوروز گذارند . و نيز به نذر آن‌كه پسر بزايند يا بخت دخترشان باز شود ؛ سمنو بار مىكردند .