بود و نفس در سينه‌هاى ما تنگى مىكرد كه ناگاه از بلندى منطقه سلع آوايى شنيدم كه مىگفت : اى كعب بن مالك بر تو مژده باد ، من به سجده افتادم و دانستم كه خداى متعال گشايش فراهم فرموده است ، سپس مردى كه اسب مىتاخت براى مژده‌رسانى پيش من آمد و آواى مژده او بر خودش پيشى مىگرفت ، و چون خودش رسيد هردو جامه را كه بر تن داشتم به او مژدگانى دادم و دو جامه ديگر پوشيدم . كعب مىگويد : پذيرش توبه ما در ثلث آخر شب بر پيامبر ( ص ) ابلاغ شده بود ، ام سلمه كه نسبت به من نيكوكار و از گرفتارى من اندوهگين بود گفته بود : اى رسول خدا اجازه مىفرمايى مژده‌رسانى پيش كعب بفرستيم و او را مژده دهيم ؟ فرموده بود : در آن صورت مردم هم براى اطلاع هجوم مىآورند و مانع از خوابيدن شما در بقيه شب مىشوند . كعب مىگويد : خود را به مسجد رساندم كه پيامبر ( ص ) در آن بود و مردم هم گرد آن حضرت نشسته بودند ، و چهره‌اش چون ماه مىدرخشيد و چنان بود كه هرگاه شاد مىشد چهره‌اش به درخشش مىآمد ، و چون من برابر ايشان نشستم ، فرمود : اى كعب بن مالك بر تو مژده باد به بهترين روزى كه از هنگام تولدت بر تو گذشته است ، گفتم : اى رسول خدا ، آيا پذيرش توبه از جانب شما يا از سوى خداوند ؟ فرمود : نه كه از سوى خداوند است و اين آيه را تلاوت فرمود : « لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ » تا آنجا كه فرموده است : « التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » . « 14 » كعب مىگويد : اين آيه هم كه خداوند فرموده است : « اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ » « 15 » ، « خداى را پرهيز كنيد و همراه راستگويان باشيد » درباره ما نازل شده است . گويد : من گفتم : اى رسول خدا به پاس پذيرش توبه‌ام هرگز جز به راستى سخن نخواهم گفت و از همه اموال خود دست مىكشم و در راه خدا و رسولش صدقه مىدهم ، پيامبر فرمود : نه ، بخشى از اموال خود را براى خود نگهدار كه بهتر است ، گفتم : من سهم اموالم را در خيبر براى خود باقى مىگذارم . گويد : خداوند پس از اسلام هيچ نعمتى بزرگتر از راست گفتن من به رسول خدا ( ص ) به من ارزانى نفرموده است ، كه من و دوستانم به او راست گفتيم و دروغ نگفتيم كه چون ديگران هلاك شويم ، و اميدوارم خداوند كسى را به چنين راستى كه مرا آزمود آزمون نفرمايد .

--> ( 14 ) . آيات 117 و 118 سوره توبه . ( 15 ) . همان ، آيه 119 .