عبد الله بن قدامة ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
62
كتاب التوابين ( توبه كنندگان ) ( فارسى )
16 - توبه پادشاهى از پادشاهان بنى اسرائيل سمّاك « 23 » ، از عبد الرحمان بن يزيد « 24 » ، از پدرش ، از عبد اللّه بن مسعود « 25 » ، از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرموده است : بنى اسرائيل پس از موسى عليه السلام كسى را به خلافت برگزيدند ، شبى در مهتاب بر فراز بيت المقدس نماز مىگزارد ، كارهايى را كه انجام داده بود فراياد آورد ، و با ريسمانى از فراز بيت المقدس به زير آمد و برفت ، بامداد آن ريسمان را آويخته ديدند و او رفته بود . گويد ، او به راه خود ادامه داد تا كنار دريا به گروهى رسيد كه خشت مىزدند ، از آنان پرسيد كه چگونه خشت مىزنند ، و چون به او آموختند او هم همراه ايشان به خشتزنى پرداخت و از كارى كه به دست خويش انجام مىداد روزى مىخورد و به گاه نماز خويشتن پاكيزه مىساخت و نماز مىگزارد . كارگران به سالار خود گزارش دادند كه ميان ما مردى است كه اينچنين رفتار مىكند ، سالار كارگران سه بار به او پيام داد كه پيش او برود ، او خوددارى كرد ، سرانجام سالار به تن خويش سوار بر مركب خود شد تا پيش او رود ، و او همين كه سالار را ديد گريخت ، سالار به تعقيب او پرداخت و از وى پيشى گرفت و گفت : درنگ كن تا با تو سخن گويم ، او ايستاد و با سالار گفتگو كرد و داستان خود را به او گزارش داد كه پادشاه بوده و از بيم خداى عز و جل از پادشاهى گريخته است ، سالار گفت : من هم به تو خواهم پيوست ، و به او پيوست و هردو به عبادت خداى پرداختند تا آنكه در رميلة « 26 » مصر درگذشتند . عبد اللّه بن مسعود مىگفته است اگر من آنجا باشم با توصيفى كه رسول خدا ( ص ) فرموده است مىتوانم كنار گور آن دو بروم .
--> ( 23 ) . سمّاك بن حرب از محدثان قرن دوم و درگذشته به سال 123 هجرى كه هر شش مؤلف صحاح اهل سنت از او نقل حديث كردهاند و به ميزان الاعتدال ، ص 232 ، ج 2 مراجعه فرماييد . ( 24 ) . ظاهرا مقصود عبد الرحمان بن يزيد بن جابر ازدى درگذشته به سال 154 هجرى است به شماره 5007 در ميزان الاعتدال ص 598 ، همان جلد مراجعه فرماييد . ( 25 ) . جناب عبد اللّه بن مسعود از اصحاب محترم رسول خدا ( ص ) و درگذشته به سال 32 هجرى است براى اطلاع مفصل از شرح حال او به طبقات ابن سعد ، ص 106 ، ج 3 چاپ ادوارد ساخاو مراجعه فرماييد . ( 26 ) . اين كلمه مصغّر رملة است كه ريگزار است و نام چند جاست از جمله منزلى ميان راه بصره به مكه و نام قريهاى در بحرين و هم از قريههاى بيت المقدس است ؛ به معجم البلدان ياقوت حموى ، ص 292 ، ج 4 ، چاپ مصر ، 1906 ميلادى مراجعه فرماييد .