بيت زان نوازشگرى كه يافت ازو * بعد از آن روى برنتافت ازو نظم با هركه كرم كنى ، از آنِ تو شود * وَ ندر همه وقت مدح‌خوانِ تو شود با دشمنِ خويش اگر سخاوت ورزى * شك نيست كه يارِ مهربانِ تو شود پس كرم و احسان ، شجره و نهالى آمده كه به هيچ‌وجه او را نتوان كند . تخم بذل و احسان چون افشانده گردد ، دانه‌اى از آن به هفتصد رسد و به خزانهء ذخيره‌اش داخل شود ، و باعث كرامت و ترقّى نشأتين گردد . سمند دوند انعامش عالم‌گير آفاق و انفس شود . قلوب كافّهء انام ، متوجّه صيانت و حفظش گردند ، و به هيچ‌وجه زوال‌پذير نشود . و مروى است كه : جناب جليل ايزدى ، وحى به جبرئيل - عليه السّلام - ارسال داشت كه : اگر تو را به دنيا فرستم و از اهل آن گردانم ، از تو چه تمشيت خواهد يافت ؟ [ 48 ] گفت : يا ربّ ! تو عالمى ، ليكن مرتكب سه چيز شوم : صاحب عيال را اعانت نمايم به نفقهء عيال ، و عيوب خلايق را مستور سازم تا كه از بندگانت كسى شرمسار نگردد ، و تشنه را سيراب سازم . و سخا چيزى آمده كه كمند انديشهء احدى به كنگرهء عزّتش راه نيافته ، و فكر بلند پرواز به سر منزل وصفش نرسيده . منقول است از صدر برج اصطفا - صلّى اللّه عليه و آله النجباء « 1 » - كه : بهشت ، منزّه آمده از دخول بخيل و بد خلق و جاير و منّت گذارنده ؛ زيرا كه بهشت ، مأواى مقدّسين درگاه و پيروان آگاه باشد كه به صيقل جود ، زنگ از سراپاى خاطر زدايد ، و

--> ( 1 ) . س : الانجباء .