قاعدهء نهم در صحبت اغيار و مصاحبت نيكوكار و مجالست دانايان است بدان كه مصاحبت و مجالست علما ، كيمياى سعادت ابدى و راهنماى دولت سرمدى [ 148 ] آمده ؛ امّا علمايى كه به صفت اصالت و وفور جلالت و نباهت شأن و قدم دودمان موصوف و معروف بوده ، به فوز اتّصاف به تقوى و ديندارى و غايت ديانت و پرهيزگارى ، از اكثر علماى عالم و سادات بنى آدم ممتاز و مستثنى باشند ، و زبان گهرفشانشان مفسّر حقايق صحف آسمانى ، و بيان بلاغت دررفشانشان مبيّن دقايق كتب سبحانى ، و باطن خجسته ميامنشان مظهر آثار ولايت و رشاد ، و خاطر فرخنده‌مآثرشان مهبط انوار هدايت و ارشاد ، بىشايبهء مدح‌گسترى ، از مهر سپهر شريعت‌پرورى در علم و تفسير و حديث و فقه و انشا و تأليف ، شبيه و نظير نداشته باشند . نظم مهرِ پاكان در ميانِ جان نشان * دل مَده إلّا به جمعى سرخوشان نارِ خندان ، باغ را خندان كند * صحبتِ مردانَت از مردان كند