روايت است از حضرت جعفر صادق - عليه السّلام - كه : در مادهء اين آيه إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ « 1 » فرمود كه : در صراط ، قنطره‌اى است كه ظالم از آن قنطره عبور نتواند نمود . در خبر است از حضرت جعفر صادق - عليه السلام - كه : جناب اقدس ايزدى مظلوم را بر ظالم مسلّط سازد ، يا ولد مظلوم را مسلّط گرداند . و جناب الهى مىفرمايد كه : وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً « 2 » و ظلم از معاصى عظيمه گرديده ، بايد كه ظالم ، آتش غضب خود را به آب حلم فرونشاند ، و جناب ايزدى بر برادران مؤمن ظلم روا نداشته . پس بايد كه بندگان الهى به يكديگر ظلم ننمايند ، و حركات ظلميّه را ساكن سازند و باهم به شيوهء حلم و شفقت سلوك نمايند و شعلات ظلميّه را به قطرات سحاب حلم فرونشانند ، و روايح خبيثه را به زوال تعدّى و جور رفع نمايند ، و ابواب بساتين هميشه بهار رأفت و مروّت را گشاده سازند ، و قدرت و قوّت خود را مخمول گردانند ، و به زيردست خود ديده باز كرده كه اگر اين خصم مثل ايشان به من تسلّط مىداشت ، نشان هدف عقوبات مىساخت . به شكرانهء آن ، سدّ مسالك ظلميّه نموده ، دست تعدّى خود را به هماى رفعت مهربانى رسانيده ، نسايم عفويه را وزيده سازد [ 106 ] به منطوقهء الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ « 3 » مروى است : چون كسى صحرانورد باديهء بندگى و بيابان‌گرد كرهء سرافكندگى بوده به مرتبه‌اى كه عملش موازنه به مثوبات اعمال هفتاد پيغمبر مىنموده باشد و به شيوهء ظلميّه آراسته و علم عدوان را برافراشته ، جناب عادل حقيقى ، اعمال او را

--> ( 1 ) . فجر / 14 . ( 2 ) . نساء / 9 . ( 3 ) . آل عمران / 134 .