روزه بداده باشى . و بدانكه بزرگترين كارى « 1 » در روزه « 1 » آنست كه چون نان « 2 » روز بشب افگنى آن نان را كه نصيب روز خود داشتى بنيازمندان دهى تا فايدهء رنج تو پديد آيد « 3 » . و نگر تا درين سه طاعت كه عام همه جهانست تقصير روا ندارى كه بتقصير اين [ سه ] « 4 » طاعت هيچ عذرى نيست اما آن دو طاعت كه مخصوص است توانگران را تقصير با عذر روا بود ، و اما اندرين باب سخن بسيارست لكن ما آنچه ناگزير بود اندرين باب گفتيم اميدست كه فايده حاصل آيد ، و السلام ( 18 پ ) .

--> ( 1 - 1 ) ، در نسخهء اساس : دروتو ، ل : از روزه ، ن و ب و پ : در روزه ، بقياس اين نسخه‌ها اصلاح شد ( 2 ) - در نسخهء اساس : نماز ، بقياس ل و ن و ب و پ اصلاح شد ( 3 ) - ل و ن و ب و پ افزوده : و آن رنج را ( ل « را » ندارد ) برى ( ن : بوى ) بود كه منفعت او ( ن و پ : نفع آن ) بمستحقى ( ن و ب : به مستحق ) رسد ( 4 ) - بقياس ل و ن و ب و پ افزوده شد